CTIT University of Twente
Research Business & Innovation About CTIT Research Calls Looking for a job? Intranet

CTIT

In memoriam: Wilma Hiddink

Op vrijdag 16 december ontvingen we het bericht dat onze collega Wilma Hiddink, projectcoördinator bij het onderzoeksinstituut CTIT was overleden. 

 

Elke ochtend kwam ze binnen. Het eerste wat we hoorden was het gezoem van haar koffiezetapparaat; dat herhaalde zich gedurende de dag nog een aantal keren. Met de koffie in de hand kwam ze altijd even bij ons binnenlopen. Ze had interesse in hoe het met je ging, hoe het met de wereld ging, en kon enthousiast vertellen over haar reizen naar Berlijn en andere steden, of naar de Alpen, een van haar grote passies. Haar studie geschiedenis was op de achtergrond als interessegebied altijd aanwezig. Net als de inspiratie die ze haalde uit muziek, kunst en cultuur. Ze kon de actuele UT politiek op haar prachtige eigen wijze fileren. Waarbij zinnen als “Dat is toch onzin” en “Dat is gewoon een herhaling van wat we acht jaar geleden ook al hebben gedaan” niet werden geschuwd.

 

Ondertussen was ze één van de loyaalste werknemers van de UT. In 1986 begonnen als secretaresse bij de Informatica-vakgroep IPS en later bij de interfacultaire vakgroepen TIOS en TSS, alvorens zij naar het CTIT kwam. Op de universiteit leerde ze ook haar echtgenoot Aiko Pras kennen. Ze was actief betrokken bij de totstandkoming van het Telematica Research Centre en ook bij de oprichting van het onderzoeksinstituut CTIT. Via Aiko maakte Wilma het leven van de docent en onderzoeker van dichtbij mee. Daardoor zette Wilma zich niet alleen in voor het CTIT; eigenlijk probeerde ze al die hard werkende wetenschappers zo goed mogelijk te ondersteunen en hun dagelijkse administratieve lasten zoveel mogelijk te vereenvoudigen. “Geef maar aan mij, dat doe ik wel even”, hoorde je haar vaak zeggen. Alle nieuwe technologieën en programma’s die dit met zich meebracht had ze vlot onder de knie. Even de deur dicht, even goed concentreren en aan het einde van de dag begreep ze hoe het werkte. Nooit hoorde je haar zeggen: “Daar kom ik niet uit.”

 

Met een hoofd vol feiten, geschiedenissen en verhalen was zij de spil van CTIT. Als we wat wilden weten gingen we naar Wilma. En het kwam maar zelden voor dat zij het antwoord niet meteen paraat had. Alle teksten die eruit gingen, werden eerst zorgvuldig gecheckt door Wilma. Het liefst had ze deze in memoriam zelf gelezen om dan onze onvermijdelijke spelfouten en grammaticaal onjuiste zinnen eruit te halen. Hadden we al gezegd dat ze een fantastisch oog voor detail had, zowel in tekst als voor financiële zaken?

 

Met haar jarenlange ervaring, haar volharding en haar interesse was zij een rots waar wij altijd op konden bouwen.

 

Ondanks dat ze door haar ziekte soms voor langere periodes afwezig was, kwam ze altijd weer terug naar de UT. Het is voor ons onvoorstelbaar dat haar deur nu definitief dicht blijft. We gaan haar zo ongelofelijk missen.

 

Wij wensen Aiko en haar zus Anke en verdere familie alle sterkte en warmte toe in deze moeilijke tijd.

 

Bij het CTIT (gebouw Zilverling) ligt een condoleanceboek dat getekend kan worden door collega’s en belangstellenden.

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wilma Hiddink obituary

On Friday, 16 December 2016 news reached us that our colleague Wilma Hiddink, project coordinator for the CTIT research institute, had passed away.

When she came in every morning the first thing we heard was the humming of her coffee machine: this was repeated several more times throughout the day. Wilma would bring her coffee through to us for a quick chat. She was interested in how you were, how things were in the world, and, she could always report her city trips, to Berlin for example, with great enthusiasm: likewise the visits to her beloved Alps. Wilma had studied history and this was always present in the background as her area of interest: she was inspired by music, art and culture. She could pick the bones out of the prevailing UT politics in her own brilliant way, and if she thought that something was “Quite ridiculous…” or “Just a repeat of what we already tried eight years ago…” she did not shy away from saying so.

In the meantime she was one of the most loyal employees of the UT. She began as secretary with the Computer Science department, IPS, in 1986 and later with the interfaculty departments TIOS and TSS. She also met her husband, Aiko Pras, at the university. She was actively involved in the creation of the Telematica Research Centre and also in establishing the CTIT Research Institute.

Through Aiko, Wilma experienced the life of a lecturer and researcher from close by. As a result Wilma did her best, not only for CTIT but also for all those hard working researchers: she gave them all the support she could and tried to simplify their daily administrative tasks as much as possible. “Give that to me, I’ll have it done in a jiffy.” was something she often said. Wilma quickly mastered all of the new technologies and applications that this involved. She would shut her door and concentrate for a while and by the end of the day she understood how it all worked. You would never hear her say: “I can’t figure this out.”

With her head full of facts, histories and anecdotes, Wilma was the key figure of the CTIT. If we wanted to know something we went to Wilma. And it was most unusual for her not to have a ready answer. Wilma carefully checked all of the texts that were produced before they were sent out: she would have preferred to read this obituary personally to remove the inevitable misspellings and grammatical mistakes. Did we mention that Wilma had a fantastic eye for detail, both in textual and financial matters?

Wilma, with her years of experience, her perseverance and her concern, was a rock we could build on.

Despite the periods of absence due to her illness, Wilma always came back to the UT. It is inconceivable for us that her door will now stay shut. We will miss her so very, very much!

We wish Aiko and Wilma’s sister, Anke, and all of the family every strength and sympathy in this difficult time.

There is a book of condolence for colleagues and interested parties to sign at CTIT (in building, Zilverling).