Zie Canon van de UT

Afscheid nemen van de Ebenhaëzer

afscheid nemen van De Ebenhaëzer

Het is een afscheid dat veel (oud-)leden zich nog goed zullen kunnen herinneren: in 2019 neemt de Drienerlose Zeilvereniging Euros afscheid van haar geliefde Ebenhaëzer. Het schip, meer dan 50 jaar in bezit van de vereniging, is meer dan een vervoersmiddel: het is een grote verbinder van verschillende UT’ers: van studenten tot professoren, allemaal voeren ze mee en vele generaties bouwen onvergetelijke herinneringen op aan boord van het bijzondere schip.

De klipperaak, ruim 25 meter lang en bijna 50 ton, kent een bewogen geschiedenis. Gebouwd in 1914 diende het als vrachtschip in de Noordelijke Nederlandse wateren. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de Ebenhaëzer door de Duitsers tot zinken gebracht in het Apeldoornse kanaal, maar na de oorlog werd het schip gerepareerd. Enkele jaren later viel een stel Twentse fanatiekelingen voor de pracht van het schip, dat toen in behoorlijk slechte staat was, waardoor het in 1967 bij de zeilvereniging belandde. Het schip werd opgeknapt en kreeg in 1970 zelfs een motor. Toen er enkele jaren later genoeg geld was opgehaald, kon de Ebenhaëzer omgebouwd worden tot zeilschip. In 1974 kon de trotse eigenaar, de Drienerlose Zeilvereniging Euros, voor het eerst een zeiltocht maken op de Ebenhaëzer.

In de 50 jaar dat het in het bezit is van Euros, wordt het vlaggenschip intensief gebruikt. Voor verenigingsweekenden, dispuutuitjes en als opleidingsschip. En heel belangrijk: voor het in Enschede gezetelde Euros was de Ebenhaëzer een drijvende uitvalsbasis naar waterrijk gebied. De Ebenhaëzer steelt de harten van de Euros leden: ook wanneer overdag iedereen met verschillende bootjes een eigen tocht maakt, komt iedereen ’s avonds samen terug bij de Ebenhaëzer. Waar Workum de reguliere thuishaven is, kreeg het schip in de wintermaanden een onderhoudsbeurt door het ‘Schipperscollege’ van 25 leden en kon hij gevonden worden in het Twentekanaal bij het Watersportcomplex van Euros. Op deze wijze kon het schip vervolgens in april weer opgefrist terug naar het Noorden verplaatst worden.

In augustus 1998 werd een grootste stunt uitgehaald en werd de Ebenhaëzer tijdelijk naar het campusterrein verplaatst. Dit project werd ingekleed als een ‘technische opdracht’ om een vijftigtons zeilschip op goede wijze op de campus neer te leggen. Het werd een stunt van vijftig studenten, als onderdeel van de introductieweek. EL-, TN-, en WB-studenten stortten zich op de technische kant en TCW’ers hielden zich bezig met de communicatie, marketing en sponsoring van het project. Een hele klus: met hijskranen, onder politiebegeleiding, en een route waarbij een deel de verkeerde weghelft werd gebruikt. Zodoende belandde het schip op het campusgras, en was het grote schip vijf dagen te bewonderen. Verder kon je er ook ontbijten, feesten en zelfs slapen als je als eerstejaars nog geen kamer gevonden had. De dieplader chauffeur bekende nog nooit zoveel bekijks te hebben gehad, want half Twente liep uit. De eerstejaars leken echter minder onder de indruk, zij dachten dat dit elk jaar gebeurde.

In mei 2019 besloot Euros dat het behouden van de Ebenhaëzer financieel niet meer haalbaar was. Het schip was in 2017 niet door de keuring gekomen en had daardoor een kostbare en tijdrovende restauratie nodig. Ondanks een inzameling van het Universiteitsfonds Twente, waarmee 5000 euro werd opgehaald, kwam aan het avontuur van de Ebenhaëzer een eind. De Ebenhaëzer moest verkocht worden. In juni 2019 organiseert Euros een ‘Uitvaart van de Ebenhaëzer’. Met ruim 80 (oud)-leden wordt afscheid genomen. “Het afscheid had een emotionele lading. Verschillende oud-leden namen hun kinderen mee, zodat zij ook nog één keer over het dek konden lopen waar ze jaren op hebben doorgebracht. Er stonden op een gegeven moment vijf generaties schippers op het achterdek.”, vertelt Euros bestuurder Jurre van Geel naderhand aan U-Today.

Maar er gloort ook hoop aan de horizon: alumnus en oud-lid van Euros IJsbrand Visser meldde zich als koper met het plan om de Ebenhaëzer weer nieuw leven in te blazen. Het schip ligt op dit moment voor een grondige restauratie in Den Bosch. In september 2019 konden oud-leden afscheid nemen van het schip tijdens de laatste tocht van drie dagen van Enschede naar Den Bosch. Voor velen de laatste kans om nog even mee te varen op het zo geliefde schip. Het plan is om het schip na restauratie te verhuren voor bedrijfsevenementen en tochten, dus wie weet dat de Euroïden toch nog eens voet kunnen zetten op ‘hun’ aak.