SG in de media

01-09-2017 Hans Kazan over sukkels en sinaasappels

UT NIEUWS


‘Hansie! Hansie! Hansie!’ Het ruim 1300-koppige publiek in de grote tent op het Ganzenveld scandeerde luidkeels de naam van goochelaar Hans Kazàn. Hij toverde als een van de afsluitende acts van de Kick-In – georganiseerd door Studium Generale – een flinke dosis jeugdsentiment uit de hoge hoed.

Kazàn begon in de bloedhete tent met een intelligentietest – naar eigen zeggen namens de universiteit. Het publiek moest zijn handgebaren nadoen, om er natuurlijk uiteindelijk mee in de knoop te komen. Kazàn had er maar een antwoord voor over: ‘Sukkels’.

Kaarten en lepels

De goochelaar ging in razendsnel tempo door. Van een truc met onzichtbare kaarten die ineens zichtbaar werden en lepels die zowel in het echt als getekend op papier bogen, Kazàn praatte alles afgewisseld in het Nederlands en Engels aan elkaar. En liet vaak genoeg het publiek – dat na iedere goocheltruc luid joelde en applaudisseerde – zich hardop afvragen: ‘Hoe kan dit nou?’. Ook nadat Kazàn voor de vierde keer achter elkaar ogenschijnlijk eenvoudig, maar onnavolgbaar, kaarten liet verdwijnen.

Sinaasappel

Als afsluitende truc nodigde de goochelaar – niet voor de eerste keer donderdagmiddag – een vrijwilligster uit het podium op te komen. De studente, Iris, kreeg een sinaasappel ‘uit Spanje’ en moest die naast haar op de grond leggen.

Vervolgens moest ze een kaart kiezen en die doormidden scheuren. Dat deed ze al snel over de breedte, terwijl Kazàn vlak na het inzetten van die actie haar vroeg de kaart over de lengte te scheuren. ‘Dat bewijst dat je een vrouw bent’, riep Kazàn, die daarmee de lachers op zijn hand kreeg. Veel maakte het niet uit; ze moest de kaart toch in acht stukjes aanleveren bij ‘Hansie’.

ie toverde op zijn beurt uiteindelijk de door Iris gekozen kaart (opgerold) uit de sinaasappel – al had een fotograaf nog het laatste stukje in bezit. En daarmee besloot Hans Kazàn zijn optreden. Maar niet voordat hij alle nieuwe studenten een fantastisch jaar tegemoet wenste.)     Foto Jellien Tichelaar