Nieuwe sensor detecteert chemische stoffen die schildklier aantasten

In een onderzoek van de Universiteit Twente, het Technion-Israel Institute of Technology en de Open Universiteit van Israël, hebben onderzoekers een nieuwe aanpak ontwikkeld voor de milieuproblemen die worden veroorzaakt door perchloraatzouten. Die stoffen zijn blijvende verontreinigende stoffen met mogelijke gevolgen voor de menselijke gezondheid.

Perchloraatzouten zijn een zorgwekkend type anionen. Het zijn licht negatief geladen moleculen die de werking van de schildklier kunnen verstoren, dat kan leiden tot een langzaamwerkende schildklier. Deze moleculen zijn goed oplosbaar in water, maar moeilijk te detecteren. Daarom werkten de onderzoekers aan de ontwikkeling van een nieuw materiaal dat deze perchloraatzouten kan binden en een signaal kan afgeven wanneer ze worden gedetecteerd.

Binden van perchloraatzouten

De onderzoekers gebruikten een speciale anionreceptormolecuul dat bindt aan een goudoppervlak. Ze probeerden verschillende zijketens uit en vonden er een die efficiënt bindt aan perchloraatzouten en deze in verschillende omgevingen detecteert. "Deze bevindingen bieden een veelbelovende methode voor het monitoren en aanpakken van deze milieuvervuilende stof", zegt onderzoeker Jurriaan Huskens van de Universiteit Twente, een van de auteurs van het onderzoek.

Naast een hoge selectiviteit van perchloraten kan het sensormatieraal meerdere keren worden hergebruikt met mogelijk continue, real-time perchloraatcontrole in een stromende vloeistof. In toekomstig onderzoek willen de onderzoekers het toepassingsgebied van deze sensormoleculen uitbreiden en meer selectieve en gevoelige anionsensoren ontwikkelen.

Meer informatie

De onderzoekers publiceerden hun resultaten in een artikel, getiteld "Selective Perchlorate Sensing Using Electrochemical Impedance Spectroscopy with Self-Assembled Monolayers of semiaza-Bambusurils", in het wetenschappelijke tijdschrift Chemistry, A European Journal. Het onderzoek is een samenwerking tussen onderzoekers van het MESA+ Instituut van de Universiteit Twente, Technion-Israel Institute of Technology Technology en de Open Universiteit van Israël. Het gepubliceerde artikel is open-access en kan online worden gelezen.

DOI: 10.1002/chem.202302968