Student en internal manager bij Biosensing Team Twente: Fernando over lid zijn van een studententeam

Kort samengevat bouwen we een biosensor voor de gezondheidszorg. De focus van het team wordt elk jaar bepaald door de SensUs-competitie in Eindhoven: tijdens deze wedstrijd worden studenten uitgedaagd om een zorgprobleem op te lossen met biosensing. De casus van dit jaar draait om levodopa, een medicijn dat wordt gebruikt bij de behandeling van Parkinson. Het idee achter de opdracht is dat als je kunt monitoren hoeveel levodopa er in het lichaam zit, je de dosering veel beter kunt afstemmen op de patiënt.

Ze zijn eigenlijk allemaal heel verschillend! De hoofdfunctie van een biosensor is altijd om een specifieke chemische stof te detecteren, maar er zijn talloze manieren om dat te doen. Zo gebruikt één team in de competitie specifieke DNA-sequenties die moleculen letterlijk 'vangen' om ze te meten. Een ander team gebruikt enzymen die moleculen afbreken tot iets wat meetbaar is.

Er zijn dus veel verschillende herkenningstechnieken. Wij gebruiken op dit moment elektrische signalen, maar je kunt ook werken met optische signalen (licht). En weer andere teams gebruiken een piëzo-elektrisch signaal, waarbij trillingen worden herkend.

Voor mij sprong Biosensing Team Twente eruit omdat het iets biedt wat weinig andere teams hebben: de kans om chemie toe te passen in een biomedische setting, samen met studenten van allerlei andere disciplines. Ik studeer Chemical Science & Engineering, dus dat trok me altijd al. Nu kan ik mijn kennis van scheikunde echt gebruiken om iets heel specifieks te maken met een tastbaar resultaat voor de zorg. Dat is supertof.

Vorig jaar zat ik in het technische team bij de divisie chemie. Ik werkte aan de ontwikkeling van de microfluïdische chips voor de biosensor en specifiek het biorecognition-element dat moleculen op de chip moet vangen. Dit jaar heb ik het stokje overgedragen aan de nieuwe generatie en ben ik internal manager: ik organiseer evenementen voor het team en zorg dat de communicatie tussen de verschillende subteams soepel loopt.

De SensUs-competitie hanteert een limiet van maximaal 15 leden per team. Met die beperking in het achterhoofd kijken we elk jaar naar de hoeveelheid werk. Op dit moment bestaat het team volledig uit parttimers. Dus om je vraag te beantwoorden: ja, Biosensing Team is zeker parttime te doen. Natuurlijk heb je een strakke planning nodig om je colleges en het extra werk voor het team te combineren. Maar in principe is het goed in te passen; onze vergaderingen zijn meestal tijdens de lunch, we besteden er ongeveer acht uur per week aan en we houden rekening met de tentamenweken.

Die interdisciplinaire kant vind ik een van de grootste pluspunten. Biosensing brengt studenten uit de chemie, elektronica, design, business en public outreach samen om vanuit verschillende hoeken aan één concept te werken. Dat is soms uitdagend, maar juist ook heel leuk.

Een van de mooiste momenten is het einde van het jaar, wanneer alle losse onderdelen eindelijk samenkomen tijdens de competitie. Al het werk dat je het hele jaar hebt verzet, zie je dan fysiek voor je. Je denkt dan: "Oké, we hebben gewoon echt iets gebouwd."

Dat is een kort antwoord: ja!