Van student tot stack engineer: “Ik verbeter batterijen voor grootschalige toepassingen.”

Samenwerkingsgericht, leuk en druk.

Vrijwel iedere opdracht deden we in groepsverband. Het was heel leerzaam om te werken met mensen van verschillende achtergronden en culturen, omdat ik zo leerde om dingen vanuit verschillende perspectieven te bekijken. Maar iedereen had ook z’n eigen manier van werken. Sommigen werkten graag vooruit, terwijl anderen liever dicht op de deadline werkten. Dat vroeg wel om wat aanpassingsvermogen en die ervaring heeft me veel gebracht.

Er waren veel mooie momenten, maar mijn masterscriptie bij de TNO (Nederlandse Organisatie voor toegepast natuurwetenschappelijk onderzoek) is me echt bijgebleven. Mijn project ging over het integreren van intermitterende energiebronnen, zoals zonne- en windenergie, met een elektrolyseur – een apparaat dat waterstof produceert uit water. Daarvoor moest ik een aantal parameters aanpassen, om te zien hoe deze de waterstofproductie beïnvloeden. Een belangrijke bevinding was dat bepaalde omstandigheden, zoals het gebruik van wisselstroom, na verloop van tijd leidden tot degradatie van de materialen in de elektrolyseur.

Maar de echte leerervaring kwam pas toen een aantal apparaten kapot gingen en ik een paar weken moest wachten tot ik opnieuw kon beginnen met de experimenten. Het project, dat vijf maanden zou duren, heeft uiteindelijk tien maanden geduurd. Mijn geduld werd op de proef gesteld, maar het heeft me daardoor ook geleerd met tegenslagen om te gaan en veerkrachtig te blijven als dingen niet gaan zoals gepland.

Bij Elestor produceren we batterijen op industriële schaal, die veel groter zijn dan de batterijen in telefoons of elektrische auto’s. Ze zijn ontworpen voor afgelegen locaties zonder toegang tot het elektriciteitsnet en grote industriële faciliteiten. We werken ook aan een nieuwe soort batterijchemie om de prestaties, levensduur en veiligheid van batterijen te verbeteren. Deze nieuwe techniek maakt gebruik van waterstof en ijzer om energie in op te slaan en vrij te geven. Alle chemische reacties in de batterij vinden plaats in een stack, en als stack engineer ben ik betrokken bij het ontwerpen, ontwikkelen, testen en optimaliseren van deze stacks.

Het is een verantwoordelijke functie: ik moet een breed scala aan taken uitvoeren en ervoor zorgen dat de stacks efficiënt en duurzaam zijn – ze moeten jarenlang meegaan. Ik ben eigenlijk de brug tussen de ontwerp- en onderzoeksteams: geen week is hetzelfde. Mijn taken zijn heel divers, van het omzetten van 3D-ontwerpen tot prototypes en het uitvoeren van prestatietesten tot het oplossen van problemen waar we tegenaan lopen. Ook draag ik bij aan de materiaalkeuze voor de stacks. Dat betekent dat ik onderzoek moet doen naar wat er op de markt beschikbaar is en samenwerk met leveranciers. Daarnaast ben ik verantwoordelijk voor de testen achteraf: als er onverwachts iets kapot gaat, analyseer ik wat er mis is gegaan en verbeter ik het volgende ontwerp.

Mijn grootste motivatie is dat ik op deze manier kan bijdragen aan de energietransitie. Ik vind het tof om aan nieuwe uitdagingen te werken, vooral op het gebied van langdurige energieopslag (LDES): een mooie stap voorwaarts in het verduurzamen van energiesystemen.

Ik hoorde over Elestor via een vriend die daar stage liep. Na wat research kwam ik erachter dat ik hun werkzaamheden wel interessant vond: ze sloten precies aan bij mijn achtergrond en interesses. Destijds heb ik voor de master gekozen omdat ik meer wilde leren over batterijen en energieopslag, naast waterstof en wind- en zonne-energie; ik ben van mening dat er tegenwoordig veel aandacht is voor energieproductie, terwijl opslag net zo belangrijk is. De praktische ervaring die ik tijdens mijn stage en scriptie heb opgedaan, heeft me geholpen om uiteindelijk deze baan te krijgen.

Mijn scriptie heeft me geholpen om praktische vaardigheden te ontwikkelen, zoals het testen van systemen, bouwen van stacks en oplossen van problemen. De verschillende vakken hebben me een sterke basis gegeven, vooral op het gebied van energieopslag: denk aan het opslaan van energie in verschillende vormen en met verschillende chemische processen.

Ik leer nog iedere dag om geduldiger te zijn. Het ontwikkelen van innovatieve ontwerpen kost tijd – verandering gebeurt niet van de ene op de andere dag. Ik heb ook geleerd om het proces van vallen en opstaan te omarmen: het is geweldig om nieuwe ontwerpen te maken, maar het is lastig als iets niet werkt. Dan moet ik een paar stappen terug doen en kijken waar het mis is gegaan. Dat is soms een uitdaging, maar het houdt mijn werk spannend.

Ik wil blijven bijdragen aan de energietransitie, en dan met name aan technologieën die de druk op het elektriciteitsnet verlagen. Ik zou graag door willen groeien naar een leidinggevende functie als projectingenieur en mogelijk bijdragen aan het opschalen van stacks naar grootschalige energieopslagsystemen.

Wees geduldig en blijf nieuwsgierig. Een universitaire studie geeft je een goede theoretische basis, maar het is aan jou om ervaring op te doen. Ik raad dus iedereen aan om een stage of afstudeerproject bij een bedrijf te doen. Ga in gesprek met mensen en bouw zo een netwerk op. Dat is essentieel: je weet nooit wie je in de toekomst kan helpen!