Van student tot integrated circuit ontwerper: “Ik ontwerp chips die de gezondheid ondersteunen.”

Eye-opening, inspirerend, leuk.

Er ging een hele nieuwe wereld voor me open. Ik had de bachelor Technical Computer Science aan de Universiteit Twente afgerond en was vooral bezig met software. De master Embedded Systems liet me zien wat er allemaal mogelijk is buiten de software – hardware dus, en alles wat daartussen zit. Gaandeweg raakte ik geïnteresseerd in steeds meer verschillende onderwerpen, dus volgde ik vakken over digitale signaalverwerking, embedded AI en cyberfysieke systemen. De vrijheid die de master hierin biedt is heel fijn: op basis van je interesses kun je je richten op de gebieden van jouw keuze.

Ik ontwerp het digitale gedeelte van biomedische sensorchips. Deze worden gebruikt in apparaten die lichaamssignalen meten, zoals de hartslag. We maken deze chips voor verschillende bedrijven, met allemaal verschillende doeleinden: denk aan het ontwikkelen van brein-computer interfaces, draagbare pleisters die astma meten, in-ear fitness trackers, of sensoren die de gezondheid van een baby tijdens de zwangerschap in de gaten houden, bijvoorbeeld.

Een chip bestaat uit twee hoofdonderdelen: een analoog deel dat de signalen oppikt en een digital deel dat het overneemt. Een van mijn belangrijkste verantwoordelijkheden – en dat van mijn team – is ervoor zorgen dat de chip de signalen omzet in bits en de resultaten naar een processor stuurt. We testen ook verschillende blokken: er is een blok dat de chip opstart, en anderen die de signalen verwerken. Wij moeten ervoor zorgen dat alles onder alle omstandigheden betrouwbaar blijft.

Onlangs, toen mijn moeder in het ziekenhuis lag en een elektrocardiogram (hartfilmpje) nodig had, wees ik naar de elektrocardiograaf en zei tegen haar: “Ik ontwerp chips die in dit soort apparaten zitten.” Er is niets mooiers dan chips ontwerpen voor apparaten die mensen helpen.

Na mijn master begon ik aan een PhD aan de Universiteit Twente. Mijn project richtte zich op het ontwerpen van energiezuinigere radarchips voor auto’s. Uiteindelijk overwoog NXP, een Nederlands bedrijf gericht op de productie van halfgeleiders, een aantal van mijn ontwerpen – en één daarvan werd daadwerkelijk in productie genomen. Tegen het einde van mijn PhD vertelde een vriend me over een vacature bij Sencure. Ik was direct enthousiast over het idee om te werken aan chips voor patiënt- en gezondheidsmonitoring, en mijn achtergrond en vaardigheden sloten perfect aan.

Ik heb geleerd om efficiënte, digitale circuits te ontwerpen en dat is precies wat ik nu dagelijks doe: een hele snelle, maar ook kleine chip ontwerpen die weinig energie verbruikt. Zo gebruikte een van de radarchipontwerpen die ik tijdens mijn PhD heb ontwikkeld 52% minder energie dan een eerdere versie, terwijl hij precies hetzelfde functioneerde. Daarnaast maak ik in mijn huidige werk iedere dag gebruik van de kennis die ik heb opgedaan over signaalverwerking en wiskunde, zoals de Fourier-transformatie.

Ik kan iets ontwerpen en denken dat het op papier perfect is, maar zodra het gebouwd is gedraagt het zich vaak anders. Bij software kan ik de code aanpassen en opnieuw uitvoeren als er iets misgaat, maar bij hardware kan een fout ons maanden tijd en geld kosten. Daarnaast leer ik steeds meer over het volledige ontwerpproces van chips. Ik weet hoe processors werken en hoe software daarop draait, maar daaronder zit het analoge deel dat ik beter wil leren begrijpen. Het is erg technisch, maar het draait ook om mensen. Ik werk samen met analoge chipontwerpers en we moeten elkaar goed begrijpen: weten waar je iemand voor nodig hebt, en een probleem en oplossing ook vanuit hun perspectief kunnen zien.

Ik wil graag de allerbeste chip maken: een chip die artsen helpt om patiënten eerder te diagnosticeren en levens redt. Dat zou voor mij het grootste geschenk zijn.

Er is zo’n overvloed aan bedrijven die op zoek zijn naar afgestudeerden in Embedded Systems, dat je in de bevoorrechte positie bent om zelf te kiezen waar je wilt werken. Je kennis is je kracht, dus zet die goed in: probeer de wereld voor iedereen een beetje beter te maken.