Economie

magneetzweeftrein


Inleiding

De magneetzweeftrein is een vervoersmiddel dat met behulp van een magneetveld boven zijn baan blijft zweven, waardoor er geen rolweerstand van wielen is. Hierdoor is het mogelijk om hoge snelheden te behalen, tot wel 581 km/u. Al in 1935 is in Duitsland octrooi aangevraagd voor dit concept, maar pas in de jaren 70 is door het consortium Transrapid (met onder andere Siemens) met steun van de Duitse overheid een werkend exemplaar gemaakt. Dit resulteerde in een testbaan van de Transrapid in het Duitse Lathen, net over de grens bij Emmen. Daarnaast heeft het consortium een traject aangelegd in Sjanghai, waar de stad wordt verbonden met een vliegveld. Het traject van 30 kilometer wordt in 7,5 minuten afgelegd. Dit traject wordt in 2010 verlengd tot in totaal 200 kilometer. Verder lopen er onderzoeken naar trajecten in Duitsland, Japan, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten. De Japanners hebben zelf ook een versie ontwikkeld, de Maglev, genoemd naar magnetic levitation.

Plannen in Nederland

Ook in Nederland waren er plannen om een traject aan te leggen, er waren zelfs zeer ver gevorderde plannen. Er lag een plan om door een investeringsmaatschappij een rondje Randstad te laten aanleggen. Daarnaast was er sprake van een traject van Schiphol, via Flevoland, naar Groningen en ten slotte Hamburg en Berlijn. Dit is uiteindelijk stuk gelopen door de enorme kosten (meer dan 10 miljard euro) en de vraag of het doel van het traject wel gehaald zou worden. Het doel was om de noordelijke provincies een economische impuls te geven. De lobby die is uitgevoerd door verschillende personen uit de noordelijke provincies is zeer indrukwekkend te noemen en de moeite waard om te bestuderen. Ook de economische gevolgen voor de noordelijke provincies en de Randstad kunnen onderzocht worden: denk je dat de mensen die nu nog in het noorden wonen en werken door de verkorte reistijden in het noorden blijven werken of een baan in de Randstad kiezen?

Voor- en nadelen

Een voordeel van een magneetzweeftrein is dat door het gebrek aan wrijving door wielen en stroomgeleiders er geen fijnstof vrijkomt. Daarnaast worden de voertuigen over de gehele lengte gedragen en hoeven daardoor minder sterk te zijn en dus lichter. Ten slotte is de acceleratie erg hoog waardoor het mogelijk is om relatief veel haltes op een traject te plaatsen. De luchtweerstand is het enige wat de trein belemmert om nog hogere snelheden te halen. Als een traject wordt aangelegd in een vacuümtunnel zijn in principe nog veel hogere snelheden te behalen. Nadelen zijn er natuurlijk ook, de investeringskosten en het energieverbruik zijn enorm. 

Techniek

De achterliggende techniek is onder te verdelen in twee groepen: actieve magneten in de baan en actieve magneten in de trein. Een actieve baan is het meest voordeligst, omdat de trein licht en simpel gehouden kan worden. De trein wordt omhooggetrokken door magneten en valt omlaag door de zwaartekracht. Doordat de magneten in de baan daarnaast regelmatig ompolen, is de trein vooruit te trekken en te duwen. Deze processen worden computer gestuurd en zijn erg complex. Ook deze zijde kan belicht worden: hoe werkt een zweeftrein precies? Is het mogelijk om zelf een object te laten zweven en met behulp van elektromagneten te laten voortbewegen?

onderzoeksvragen

Techniek

Welke processen zorgen voor het zweven en voortbewegen van een magneetzweeftrein en hoe werken die processen?

Nederland en de magneetzweeftrein
Wat is de geschiedenis van magneetzweeftreinen in Nederland en welke gevolgen heeft een magneetzweeftrein op de Nederlandse economie?