Biologie

Green fluorescent proteïn


Inleiding

In 2008 kregen een aantal onderzoekers de nobelprijs voor de ontdekking en de productie van Green Fluorescent Proteïn. GFP is een eiwit dat groen licht uitstraalt als het met blauw licht wordt bestraalt. Vandaar ook de naam GFP. GFP werd ontdekt in een kwal, de Aequorea victoria. Veel kwallen hebben fluorescerende eigenschappen, vaak zie je die ook terug op foto’s van de kwallen. Waarom is deze ontdekking een nobelprijs waard? Er zijn verschillende redenen waarom GFP een zeer nuttig eiwit is.

Toepassingen

De belangrijkste toepassing van GFP is het gebruik ervan in de fluorescentiemicroscopie. Fluorescentiemicroscopie is een techniek die gebruik maakt van de fluorescentie van een organisme om het te bestuderen. Bij gewone microscopie wordt er licht op het object geschenen i.p.v. dat het voorwerp zelf licht geeft. Natuurlijk zijn er veel moleculen die fluorescerend zijn, maar vaak zijn deze giftig voor levende organismen. GFP daarentegen is niet giftig, waardoor het gebruikt kan worden om levende organismen te bestuderen op microscopisch niveau. Verder kan GFP ook gemakkelijk gekoppeld worden aan andere eiwitten omdat het zelf een eiwit is. Door middel van genetische modificatie wordt ervoor gezorgd dat GFP tegelijk geproduceerd wordt met andere te bestuderen eiwitten. Door het gen wat GFP codeert in het gen van het te bestuderen eiwit te “plakken” worden ze tegelijk gesynthetiseerd. Op deze manier zijn cellen te onderscheiden die op een bepaald moment een specifiek eiwit produceren. Dit heeft allemaal grote gevolgen voor het onderzoek naar eiwitexpressie en vele andere celprocessen.

onderzoeksvragen

Fluorescentie
Hoe werkt fluorescentie?

Eiwitstructuur
Hoe is GFP opgebouwd?

Toepassingen
Welke toepassingen zijn er?

Productie
Wat zijn de moeilijkheden bij de productie van GFP?

Alternatieven

Zijn er alternatieven voor GFP?