Na meer dan twintig jaar werkzaam te zijn geweest als orthopedisch chirurg en bestuurder in de zorg, voelde Ivo Buchholz de behoefte om zijn kennis en ervaring op een andere manier maatschappelijk in te zetten. Niet langer als eindverantwoordelijke, maar in een bredere, toezichthoudende rol. ‘De Master course Toekomstgericht Toezichthouden bood mij de kans om die ambitie verder te verkennen. Ik was op zoek naar verdieping: niet alleen reflectie op mijn eigen rol, maar ook naar hoe je als toezichthouder echt betekenisvol kunt zijn – juist in een snel veranderende zorgwereld.’
Wat hem aansprak in de opleiding was de combinatie van strategische vraagstukken, ethische dilemma’s en governance. In de fysieke bijeenkomsten vond hij precies wat hij zocht: ruimte voor reflectie, interactie en verdieping. ‘De studiebelasting was prima te combineren met mijn professionele en privéleven. De inhoud was actueel, prikkelend en vooral ook direct toepasbaar. Ik kreeg er energie van.’
Waarden, onderstromen en impact
Voor Ivo betekende de opleiding veel meer dan een theoretisch kader. ‘Toezichthouden gaat verder dan controleren. Het draait om het herkennen van onderstromen in organisaties, om morele oordeelsvorming en om het voeren van lastige, maar noodzakelijke gesprekken.’ Een belangrijke eyeopener was het reflecteren op zijn eigen waarden en professionele identiteit. ‘Juist die reflectie maakt dat je steviger in je rol gaat staan.’
In zijn werk als lid van een geschillencommissie merkte hij dat de opleiding al snel effect had. ‘Ik ben me bewuster geworden van het belang van morele sensitiviteit. Waar ik eerder een onderbuikgevoel misschien wegwuifde, vraag ik nu explicieter door. Wat blijft hier onuitgesproken? Wat wringt? Die nieuwsgierigheid helpt om dichter bij de kern van een vraagstuk te komen.’
Verantwoordelijkheid in complexe situaties
Een vraag die hij meebracht naar de opleiding was of je als toezichthouder een rol moet aannemen in een organisatie die in crisis verkeert. ‘Is dat een kans om het verschil te maken, of loop je het risico meegezogen te worden?’ Dankzij colleges over kritisch-betrokken tegenspraak en toezicht in verwaarloosde organisaties, vond hij daarop een helder antwoord. ‘Ik ben tot de overtuiging gekomen dat ik juist in zulke situaties iets te bieden heb, mits ik scherp blijf op mijn rol, grenzen en leerhouding.’
Leren van elkaar
De leeromgeving noemt Ivo open, rijk en stimulerend. ‘De kwaliteit van de gastdocenten was hoog, maar minstens zo waardevol vond ik de bijdragen van mededeelnemers. De rollenspellen, casuïstiek en de gesprekken tussendoor gaven veel inzicht in hoe iedereen op zijn eigen manier invulling geeft aan toezicht. Door de diversiteit in de groep ontstond een cultuur van spiegelen, leren en perspectiefwissel.’
Wat hij als het meest uitdagend ervoer? ‘De confrontatie met jezelf: durf je te interveniëren op het moment dat het ertoe doet? En kun je trouw blijven aan je eigen waarden onder druk?’ Door de oefeningen met gespreksvoering en de ethische reflecties groeide zijn zelfvertrouwen. ‘Ik voel me beter uitgerust om in complexe situaties mijn rol met rust en scherpte te pakken.’
Van zorgbestuurder naar toezichthouder
De Master course heeft Ivo geholpen om zijn volgende stap richting toezichthoudende functies concreet vorm te geven. ‘De combinatie van strategisch, financieel en ethisch toezicht vond ik bijzonder krachtig. Ik kijk nu anders naar organisaties, naar wat er speelt onder de oppervlakte, en naar wat mijn rol daarin is – of juist niet is.’
Hij raadt de opleiding dan ook van harte aan. ‘Ook als je al veel bestuurlijke ervaring hebt. Toezichthouden is een vak apart. Deze opleiding biedt je de tools, reflectie en verdieping om daar op een bewuste en strategische manier invulling aan te geven.’