Mijn TOM

Het is net trekkertrek

Het gonst al een tijdje rond op de UT. Op 30 januari 2015 is de afsluiting van module 6 van WB, IO en TBK. De betrokken docenten zullen dan een toelichting geven op deze module. Module- en projectcoördinatoren Eric Lutters en Winnie Dankers (beiden CTW) geven aan dat ze, net als de coördinatoren vanuit WB (Roy Visser) en vanuit TBK (Erwin Hans), de drukte hierover niet zo goed begrijpen. ‘Bij IO en WB waren al vergelijkbare projecten ingericht. Dit is een volgende stap in de evolutie: we voegen die projecten samen en TBK sluit ook aan. Bovendien moet ontwerponderwijs eigenlijk altijd vernieuwend zijn,’ geeft Eric aan.

Open en realistisch project

Deze module draait dit jaar om een opdracht bij Phillips. Studenten van WB, IO en TBK werken in gemengde projectgroepen als concurrerende ontwerpbureaus, waarbij ze voor Philips een stofzuigerrobot ontwerpen. De opdrachtomschrijving is erg open. En zo moet het ook, vindt Eric. ‘Het is net trekkertrek: je weet dat je nooit op de eindstreep komt, maar je moet er naar streven zo ver mogelijk te komen.’ Meteen na de aftrap door de opdrachtgever krijgen studenten heel veel vrijheid. Ze moeten zelf bedenken wat er nodig is om de opdracht zo goed mogelijk uit te voeren en allerlei keuzes maken tussen verschillende factoren die tegelijkertijd een rol spelen bij een ontwerptraject voor een consumentenproduct. Studenten moeten dus zelf prioriteiten stellen, hun keuzes beargumenteren, reflecteren en het project goed managen. Ga je je tijd steken in het mooi aflakken van je prototype? Of voegt dat weinig toe aan je 3D computermodel en kun je dus beter gaan nadenken over andere details? Ze moeten dus met het product aan de slag, maar worden hier academisch op afgerekend. Philips is blij met de ideeën, studenten vinden het leuk en het is een module van goede academische kwaliteit. Daar zijn beide coördinatoren met recht trots op.


Uitdagingen

Het is een behoorlijke puzzel om een geïntegreerde module als deze aan meerdere opleidingen aan te bieden. ‘We hebben te maken met een verscheidenheid aan studenten,’ aldus Winnie. ‘Omdat de voorkennis verschilt, krijgen de studenten verschillend onderwijs aangeboden.’ Zo volgen TBK-studenten een onderdeel uit module 2 van IO, terwijl IO-studenten hier het vervolgvak van volgen. ‘Dat vergt nogal wat flexibiliteit en improvisatievermogen, bijvoorbeeld als je kijkt naar verroostering, zalen of ondersteunende systemen. Maar tegelijkertijd kunnen studenten van verschillende opleidingen zich aan elkaar optrekken. Je ziet dat studenten uitgebreid aan elkaar uit gaan leggen waarom ze iets op een bepaalde manier doen. Met het risico dat ze hier te lang in blijven hangen. Dat kost tijd en het gaat misschien ten koste van de uiteindelijke kwaliteit.’ De vraag is of dat erg is. Want het samenwerken en prioriteiten stellen is een belangrijke leerdoel van deze module.


Succesfactoren

Die leerdoelen. Dat is één van de succesfactoren van deze module. Ze moeten volgens Eric niet op de inhoud van het project ingaan, maar juist gaan over het proces. ‘Het moet geen doel zijn dat studenten aan het eind van het project een robotstofzuiger kunnen ontwerpen,’ legt Eric uit. ‘Wel dat studenten een multidisciplinaire aanpak toe kunnen passen op een ontwerpprobleem.’

Een belangrijke tip voor andere moduleteams is om pragmatisch te zijn. Blijf niet te lang stilstaan bij wat er allemaal mis ging of mis kan gaan, maar probeer in oplossingen te denken. Timmer niet alles dicht met regels vooraf. Daar kunnen heel mooie producten uit voortkomen.