Mijn TOM

Rustig op succes af

Hil Meijer is sinds 2007 Universitair Docent op de UT. Binnen MIRA doet hij onderzoek naar het begrijpen van klinische signalen, in het bijzonder naar epilepsie. Hij heeft altijd in de vakgroep Applied Analysis gezeten en gaf het vak Gewone Differentiaalvergelijkingen. Bij het ontwerpen van module 6 maakte Hil de afweging: moest hij vasthouden aan het bestaande vak, of aan het onderwerp voor zijn module 6? Hij koos voor het laatste. En met succes.


P:\AZ\Projects\Pro-POV\website TOM\Rubriek mijn TOM\2015-03 Hil Meijer\foto 11.JPG


Dynamica van het menselijk lichaam

Hil geeft aan dat hij een project wilde over een onderwerp dat de studenten zich goed voor konden stellen, waarin ze gewone differentiaalvergelijkingen konden toepassen. Zo kwam hij uit op het modelleren van de dynamica van het menselijk lichaam. Niet geheel toevallig het onderwerp dat zijn onderzoek ook behelst. “Het heeft even geduurd voordat ik mijn zin kreeg,” grapt Hil. Maar de module klopte zo precies; de andere vakken Numerieke wiskunde en Systeemtheorie passen er goed bij. “Je kunt het menselijk lichaam zien als een omgekeerde slinger. Dus een model bevat al snel differentiaalvergelijking. Het is instabiel, dus je moet het regelen. Als je dit wilt simuleren, heb je numerieke wiskunde nodig. Maar zonder mededocenten Bernard Geurts en Gjerrit Meinsma en gastcolleges van Herman van der Kooij en Geert Folkertsma was deze module niet gelukt.”


Open project

Studenten moesten zelf het onderwerp van hun project kiezen. Dat was spannend voor ze. “Natuurlijk verzuchtten de studenten dat ze nog nooit eerder gemodelleerd hadden, of dat ze het vervelend vonden dat niet bekend was wat het antwoord zou moeten worden.” Hil heeft ze in het diepe gegooid, maar ze wel het vertrouwen gegeven dat ze dit konden. “Een beetje koudwatervrees hoort erbij; dat heb je als onderzoeker ook.”

De uiteindelijke projecten gingen bijvoorbeeld over koorddansen of over looppatronen. Een groep heeft weten te modelleren dat je langzamer gaat lopen wanneer je spieren stijver zijn door spierpijn of ouderdom. “Dat klinkt als een open deur, maar zie het maar eens in een model te krijgen.” Ja, trots is Hil wel op zijn studenten. Wijzend op een aantal door de studenten gemaakte onderzoekposters: “Ze hebben echt heel goed werk gedaan.” Lachend voegt hij daaraan toe: “Stiekem hoopte ik op ‘Roessingh-achtig’ onderzoek. Dat was het nog niet helemaal... Maar je moet altijd iets te dromen hebben voor volgende jaren.”


Rust

De studenten waren erg tevreden over deze module. De succesformule? “De rust.” In deze module moest je hard werken, maar dan had je het daarna ook af. “Het was niet rennen van deadline naar deadline, maar slechts twee integrale toetsen over alle stof tot dan toe.” Vanuit zijn ervaring bij de BMT pilot heeft Hil bewust gekozen voor weinig toetsen en weinig verplichte bijeenkomsten. Zijn ervaring is dat studenten echt wel zelf aan de slag gaan. Als ze weten dat ze iets af moeten maken en er staat niets anders in het rooster, dan gaan ze wel uit zichzelf bij elkaar zitten. Dat hoef je ze niet voor te kauwen.”


Capita selecta

De vakken waren vooral gericht op kunnen, maar wiskunde is ook begrip. Daarvoor had Hils docententeam een capita selecta methode: de Som van de Week. Studenten werden voor het bord uitgenodigd om een som uit te werken. Als je dit goed deed, kreeg je een bonuspunt. “Voor volgend jaar speel ik met het idee om dit in de vorm van een essay doen. Studenten zouden dan één aspect uit het project uit kunnen lichten. Dan heb je meteen een individuele toetsmogelijkheid binnen het project en wordt de relatie tussen de theorie en het project nog sterker.


Toekomstplannen

Hil zou het projectdeel in de toekomst groter willen maken, zodat hij minder colleges hoeft te geven. “Want ik hoef als docent toch niet te laten zien wat ik kan? Studenten kunnen zelf het boek ook wel doorlezen.” Maar voorlopig gaat hij nog geen aanpassingen doen. Het was behoorlijk arbeidsintensief om coördinator te zijn. Het was een leuke module, maar tot oktober wil Hil er even helemaal niets meer over horen…