Alleen al in Nederland lijden meer dan 3 miljoen mensen aan chronische pijn. In veel gevallen zijn de onderliggende oorzaken onduidelijk en biedt behandeling slechts beperkte pijnverlichting. In de afgelopen decennia hebben talrijke resultaten uit fundamenteel en preklinisch onderzoek gewezen op het bestaan van mechanismen die functionele veranderingen veroorzaken in de perifere en centrale nociceptieve banen, welke de ontwikkeling en instandhouding van chronische pijn kunnen aanjagen.
De toepasbaarheid van deze inzichten voor diagnostische interpretatie en succesvolle behandeling van patiënten blijft echter beperkt zolang deze mechanismen niet goed kunnen worden waargenomen bij individuele patiënten. Hierdoor blijft een cruciale vraag in veel klinische situaties onbeantwoord: wat zijn de (dis)functionele eigenschappen van de neurale banen van deze patiënt tussen – of zelfs zonder – het optreden van (mogelijke) weefselschade en het ontstaan van een pijnervaring? Kunnen deze eigenschappen chronische pijn verklaren en de uitkomst van een behandeling voorspellen? Wat is er nodig om dergelijke eigenschappen daadwerkelijk in een klinische setting te meten?
Tijdens dit symposium belichten we enkele belangrijke uitdagingen op de route van fundamenteel onderzoek naar de implementatie van experimenteel aangetoonde methoden en technologieën in de klinische praktijk.
