Actuele onderwerpen

NANOPIL VINDT KANKER IN DIKKE DARM

Iemand slikt een pilletje door, dat vervolgens in het maagdarmkanaal terechtkomt. Daar doet het zijn werk. Microscopisch kleine draadjes in de pil herkennen stukjes DNA van kankercellen, lang voordat een gezwel zichtbaar wordt. Verzamelde gegevens worden automatisch naar de mobiele telefoon van de arts gestuurd. De pil zelf verdwijnt vervolgens met de ontlasting uit het lichaam.

Zo gaat het nu nog niet, maar ontwikkelaars van de nanopil verwachten dat het niet lang meer zal duren. Jaarlijks wordt bij duizenden Nederlanders kanker aan de dikke darm vastgesteld. Vooral bij mensen boven de 60 komt deze vorm van kanker veel voor. In latere stadia is de ziekte pijnlijk. Doordat juist de beginfase pijnloos verloopt, wordt dikkedarmkanker vaak te laat opgemerkt.

Het zou veel levens kunnen redden wanneer iedere burger rond het vijftigste levensjaar zou worden opgeroepen voor een bevolkingsonderzoek. Maar onderzoek aan de dikke darm is nu nog zeer belastend en kostbaar. De meest voor de hand liggende methode is om personen hun ontlasting te laten opsturen. Bij resultaten die een beginnende darmkanker doen vermoeden, komt er dan een vervolgonderzoek. Dit onderzoek gebeurt meestal rectaal, eventueel met een endoscopie.

De nanopil van de Universiteit Twente zou een veel patiƫntvriendelijkere manier kunnen zijn om te bepalen of dikkedarmkanker zich aan het ontwikkelen is. Binnen vijf jaar zou de techniek zo ver kunnen zijn.

Bekijk het filmpje over de nanopil van Lab-on-a-Chip.

Over de nanopil is in 2009 een kinderboek verschenen: 'Een pil met een lab erin' van kinderboekenschrijfster Martine Letterie. Uitgeverij Zwijsen.