
ET

Van spinnen die hun web maken tot de productie van textiel: het maken van vezels uit vloeistoffen speelt een belangrijke rol in zowel de natuur als de industrie. Toch is het lastig om precies te voorspellen wat de eigenschappen van zulke vezels zijn. De vezel is bijvoorbeeld vaak veel dunner dan de spuitmond (nozzle) waaruit een polymeer of oplossing wordt gespoten. Onder meer temperatuur, stroming en chemische reacties bepalen uiteindelijk hoe dik en sterk een vezel wordt.
In een nieuwe experimentele studie laat onderzoeker Jan Siemen Smink (Faculteit ET) zien welke natuurkundige processen een rol spelen bij de vorming van vezels uit vloeistof. Hiervoor ontwikkelde hij een opstelling waarin de zwaartekracht een straal van zeer reactieve vloeibare hars steeds verder uitrekt. Met ultraviolet licht laat hij de vloeistof vervolgens op een gecontroleerd moment stollen tot een dunne vezel.
Op deze manier konden Smink en zijn mede-onderzoekers nauwkeurig bestuderen hoe onder meer lichtintensiteit, zwaartekracht, traagheid en capillaire krachten bepalen hoe snel de vloeistof stolt en welke eigenschappen de uiteindelijke vezel krijgt.
Video hierboven: een door de zwaartekracht uitgerekte vloeistofstraal van een reactieve vloeistof wordt beschenen met ultraviolet (UV)-licht. Het beeld is gedraaid: de zwaartekracht werkt naar rechts. Zodra het UV-licht wordt ingeschakeld, verandert de vloeistof in een vaste stof. Hier is duidelijk te zien dat de dikte van de straal niet eenvoudig te voorspellen is.
Video hierboven: twee vloeistofstralen worden weergegeven, waarbij de straal aan de rechterkant wordt belicht met UV-licht. Om te laten zien dat deze straal aan de rechterkant daadwerkelijk gestold is, worden beide stralen opgevangen op een plaat. Daarbij is te zien dat alleen de belichte straal zijn vorm behoudt, wat bevestigt dat het UV-licht de vloeistof heeft omgezet in een vaste stof.
Het onderzoek ‘Fast Solidification of a Gravity-Stretched Liquid Jet’ verscheen op 2 oktober in Physical Review Letters. De DOI-link naar het artikel is: https://doi.org/10.1103/yh2j-b3wq.
Het artikel is met “Editors’ suggestion” en “Featured in Physics” gemerkt, twee extra onderscheidingen bij PRL. Voor het Physics Magazine (een tijdschrift van APS waarin toegankelijk wordt verteld en becommentarieerd over nieuw onderzoek in de verschillende natuurkundetijdschriften van APS) hebben ze het volgende stukje geschreven: https://physics.aps.org/articles/v19/137