Psychische problematiek

Handreiking suïcidepreventie

Handreiking om zelfmoord in het onderwijs bespreekbaar te maken

(uitgave van 113 suïcide preventie).

Vaak merk je niet dat een student overweegt een eind aan zijn leven te maken. Want praten over zelfmoordgedachten is taboe. Dat taboe wil 113 suïcide preventie doorbreken met deze  handreiking ‘Als ik kan zeggen wat ik denk’
In deze concrete handreiking lees je hoe jij als docent, mentor, maatschappelijk werker, pedagoog, zorgcoördinator of directie van de school een gesprek voert met een leerling/student over zelfmoordgedachten en zelfmoordplannen. Ook krijg je advies over welke hulpverlening je in zou moeten schakelen en hoe je een suïcidepreventie-protocol voor de school of universiteit kan opstellen.
Bij de handreiking is een stappenplan suïcide preventie studenten beschikbaar waar je in één oogopslag kunt zien wat je kunt doen als studenten gedachten aan zelfmoord hebben of als je vermoedt dat studenten een poging overwegen.

Zelfmoord is een belangrijke doodsoorzaak onder jongeren

Zelfmoord is één van de belangrijkste doodsoorzaken onder jongeren. Onder homo-, lesbische en bi-jongeren komen zelfmoordgedachten en pogingen schrikbarend vaak voor. Veel jongeren die zelfmoordgedachten hebben of zelfmoord plegen, zijn niet in behandeling en hebben niet de kans gehad om samen met een hulpverlener of specialist te zoeken naar een andere oplossingen dan de dood.
Juist binnen het onderwijs kun je deze jongeren steunen om hun isolement te doorbreken en te zorgen dat ze hulp zoeken. Door te signaleren, met ze te praten, te verwijzen en samen te werken met hulp binnen en buiten het onderwijs (huisarts of GGZ). Als docent, mentor, studiebegeleider ben je voor de student de juiste persoon om een gesprek te voeren. Vertrouwd, maar toch op een afstand.