HomeNieuwsWetenschap die je kunt zien, voelen en gebruiken

Wetenschap die je kunt zien, voelen en gebruiken

Een been dat in 2030 een ultramarathon loopt. Een netvlies op een chip. Zonlicht dat medicijnen kan maken en een sensor die Parkinson-medicatie continu meet. Vier voorbeelden van waar er op dit moment aan de UT aan wordt gewerkt.

Vier sessies laten op 8 en 9 mei zien waar UT-onderzoek naartoe beweegt, niet als toekomstvisie, maar als werk dat nu gaande is.

Er is een verschil tussen onderzoek begrijpen en onderzoek zien. Lezen over een bionisch been is één ding. Horen van de onderzoeker zelf hoe ver hij al is, en wat er nog moet gebeuren voor 2030, is iets anders. De Lustrum Alumnidagen bieden beide.

Van Wetenschap naar Zand: het bionische been van 2030

Steven van Roon is manager van het UT Robotics Centre en oprichter van Mission I.A.M. Zijn doel is concreet: een bionisch been ontwikkelen waarmee mensen met een amputatie in 2030 een ultramarathon kunnen voltooien. Niet als concept. Als realiteit.

Om dat te bereiken heeft hij real-world neuromusculaire data nodig. En hij haalt die op een ongebruikelijke manier: door zelf 120 kilometer door de Jordaanse woestijn te rennen, tijdens de beruchte Marathon des Sables. Niet voor de sport. Maar voor de wetenschap. "Dit gaat niet om die ene race," zegt hij. "Het gaat om de 1.600 dagen die volgen."

Samen met onderzoekers van het NEUBOTICS Lab van de UT, studenten en gedreven atleten werkt hij aan een prothese waarmee gebruikers niet alleen natuurlijk kunnen bewegen, maar ook kunnen deelnemen aan extreme sportieve prestaties.

In zijn sessie vertelt hij hoe wetenschappers, studenten en atleten samenkomen, hoe je de kloof overbrugt tussen lab en zand, en wat er nog moet gebeuren voor 2030. Voor wie denkt dat ambitieuze doelen onrealistisch zijn: "Gekke ambities maken de wereld mooier."

17:00–17:45 | UPark Hotel | Voertaal: Engels

Van zonne-energiefabrieken tot netvliezen op een chip: onderzoek voor de toekomst

Wat als zonlicht niet alleen stroom opwekt, maar ook medicijnen produceert? En wat als je het netvlies van een patiënt kunt nabootsen op een chip ter grootte van je duimnagel?

Arturo Susarrey Arce, assistent professor binnen de Mesoscale Chemical Systems researchgroep aan de UT, werkt aan licht gestuurde chemische processen, met toepassingen die ver voorbij zonnepanelen gaan.

Devin Veerman (Biomedische Technologie, 2015–2021), PhD-kandidaat aan de UT, bouwt een netvlies-op-een-chip: een minuscuul model van het menselijk oog dat kan worden gebruikt voor geneesmiddelenonderzoek en de behandeling van netvliesziekten.

Twee onderzoekslijnen die op het eerste gezicht niets met elkaar te maken hebben, maar die beide laten zien hoe ver UT-onderzoek reikt als je er de tijd voor neemt.

12:00–13:00 | UPark Hotel | Voertaal: Engels

De sensor van morgen, vandaag

Niet al het onderzoek aan de UT komt van hoogleraren en promovendi. Soms komen de meest concrete innovaties van studenten die besloten hebben het anders te doen.

Het Biosensing Team Twente is een multidisciplinair studentteam, vergelijkbaar met Solar Team Twente of Electric Superbike Twente, dat academische kennis omzet in een werkend product. Dit jaar richten ze zich op Parkinson.

Mensen met Parkinson zijn afhankelijk van medicatie zoals Levodopa, waarvan de juiste dosering moeilijk te bepalen is. Dokters baseren zich nu grotendeels op de beschrijving van de patiënt zelf, een momentopname, terwijl de situatie een uur later al anders kan zijn. Het team ontwikkelt een draagbare biosensor, vergelijkbaar met een glucosemeter bij diabetes, die de medicijnafgifte continu en nauwkeurig meet.

Op vrijdag 8 mei presenteren de studenten hun project live: van eerste concept tot werkend prototype, terwijl ze zich voorbereiden op de internationale SensUs healthcare competition in Eindhoven. Geen presentatie van afgeronde resultaten, maar wetenschap in uitvoering.

14:00–14:45 en 15:00–15:45 | UT-campus | Voertaal: Engels

 🎟 Bekijk het volledige programma. Schrijf je in voor 8 en/of 9 mei.