UNIEKE AANPAK
Om digitale inclusie te realiseren richten wij ons op het identificeren van mogelijke belemmeringen die zich kunnen voordoen bi het gebruik van techologie. Vaak hebben deze belemmeringen te maken met een van de fasen in het model hieronder. Deze indeling is erg nuttig bij het werken naar een interventie, maar is wel een vereenvoudigde weergave van de complexiteit van digitale uitsluiting. Obstakels worden namelijk ook gevormd en versterkt door de sociale en institutionele context waarin mensen zich bevinden. Ook daar besteden wij aandacht aan wanneer we aan oplossingen werken.
De fasen hierboven vergroten samen de kans dat mensen de positieve uitkomsten van technologie behalen (en de kans dat zij negatieve uitkomsten vermijden). De mogelijke uitkomsten van het proces vormen een mooi uitgangspunt voor beleid. Deze zijn voor iedereen anders en kunnen globaal in vier domeinen worden ondergebracht:
Bovenstaande modellen vormen de basis van onze aanpak. De verschillende fasen in het eerste model hebben een conditioneel karkater. Dit betekent niet dat het bevorderen van motivatie en het inzetten van voldoende apparatuur automatisch zullen resulteren in een hoog niveau van vaardigheden, in een veelzijdig gebruik van internet, of in vele positieve uitkomsten. Elke fase van toegang is afhankelijk van een reeks (verschillende) indicatoren die onderling interacteren. Denk aan geslacht, leeftijd, opleiding en inkomen, en diverse culturele, sociale en psychologische factoren.
Wat maakt ons uniek: In ons beleid en interventies pakken wij de fasen simultaan aan en houden wij rekenning met de sociale context waarin mensen technologie gebruiken. Deze aanpak ondersteunt digitale inclusiviteit!