Gesloten waterkringloop op de campus?

Gesloten waterkringloop op de campus blijft nog even een droom

Het afvalwater van de UT wordt via een gemaal naar de waterzuivering aan de overkant van de straat gepompt om daar te worden gereinigd. Het overpompen kost veel energie en bovendien kan de UT geen gebruik kan maken van voordelen van verwerking op eigen terrein, zoals grondstof- en energieterugwinning. Daarnaast zou een gesloten waterkringloop op de campus een “living lab” voor onderwijs en onderzoek kunnen bieden. Daarom heeft de UT samen met het Waterschap Regge & Dinkel en haalbaarheidsonderzoek uitgevoerd naar een gesloten waterzuivering op de campus. Voor het Waterschap zou dit een mooie testcase zijn voor wijkgebonden zuivering. Binnen de hele Westerse waterwereld speelt het dilemma hoe je nieuwe technieken kunt toepassen in bestaand stedelijk gebied, aangezien in de toekomst nieuwbouw beperkt zal zijn.

Het onderzoek, uitgevoerd door Arcadis, richtte zich op 3 sporen: waterbesparing, lokaal verwerken van hemelwater en benutten van afvalwater. Hierbij is behalve naar zuiveringstechnologische en civieltechnische aspecten ook gekeken naar socio-economische aspecten. Alle kosten en baten op een rij, blijkt drinkwaterbesparing op korte termijn te realiseren. Lokale verwerking van hemelwater is mogelijk, maar heeft een (te) lange terugverdientijd. Het benutten van afvalwater, door bijvoorbeeld terugwinning van grondstoffen of energieopwekking door vergisting, blijkt helemaal nog een stap te ver door de hoge investeringskosten. Dit kan interessant zijn voor te renoveren gebouwen met een hoge gebruiksfrequentie van toiletten en weinig verdunning door bijvoorbeeld douches. De UT gaat aan de slag met de maatregelen om drinkwaterverbruik te beperken en (afval)waterinfrastructuur op orde te brengen. En ze blijft alert op renovaties. De kennis en informatie is er. Nu nog een mooi pilotproject om de echt innovatieve maatregelen toe te passen.