In memoriam Peter van der Hoogt

In memoriam dr.ir. P.J.M. (Peter) van der Hoogt

Op 6 mei jongstleden is dr.ir. P.J.M. (Peter) van der Hoogt overleden. Hij was sinds 1981 verbonden aan de UT bij de vakgroep Technische Mechanica (TM) van de faculteit Werktuigbouwkunde, nu onderdeel van de faculteit Construerende Technische Wetenschappen.

Toen Peter in 1981 op 32-jarige leeftijd zijn werk aan de toenmalige Technische Hogeschool Twente (THT) begon, was hij al bekend bij de vakgroep TM omdat hij daar met een vooropleiding HTS Werktuigbouwkunde, in 1979 was afgestudeerd bij prof. De Pater. Na zijn afstuderen ging hij bij Stork Ketels in Hengelo werken. Toen hij een promotie onderzoek kon doen op het gebied van het dynamisch gedrag van omstroomde cilinders, met terugkeergarantie naar Stork, ging hij terug naar de vakgroep TM. Het beviel hem zo goed dat hij na zijn promotie in 1986 graag inging op het aanbod om te blijven.

Na zijn promotie bestond zijn aandeel in het onderzoek met name uit het overdragen van zijn gedegen kennis op de promovendi en studenten die hij begeleidde. Verder was hij verantwoordelijk voor het onderwijs in de dynamica. Eerst voor de studenten Werktuigbouwkunde en later ook voor studenten Industrieel Ontwerpen en Advanced Technology. Mede door zijn inspirerende manier van college geven kozen veel studenten TM als afstudeervakgroep. Ook leverde hem dit diverse nominaties op voor de WB onderwijsprijs, die hij 3 keer heeft gewonnen. Daarnaast kreeg hij één keer de UT onderwijsprijs.

Op organisatorisch gebied heeft hij ook veel betekend voor de faculteit. Hij is jarenlang voorzitter geweest van de faculteitsraad, was tot het einde toe lid van de OLC van WB, was redacteur van het WB alumniblad Principieel, heeft jarenlang de WB voorlichting gedaan voor VWO scholieren en zat in de ‘Horst kunstcommissie’.

Eén van zijn hobby’s was toneelspelen, dat kwam zeer goed van pas in het onderwijs en iedere 5 jaar bij de lustrumfeesten van het Werktuigbouwkundig Studie Genootschap Isaac Newton. Sinds 1985 heeft hij 6 keer de lustrum-revue geregisseerd, teksten geschreven en als verteller de onderdelen aan elkaar gepraat. Dat dit zeer gewaardeerd werd mag blijken uit het feit dat 13 februari jongstleden Peter tijdens het Newton symposium tot erelid van WSG Isaac Newton is benoemd. Tijdens deze bijeenkomst hebben de aanwezige studenten en de TM collega’s nog één keer naar de verteller kunnen luisteren. Een andere onderscheiding die hij heeft gekregen was die van Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. Die kreeg hij voor het vele organisatorische werk voor de UT, zijn betrokkenheid bij de stichting TART die kunst en techniek koppelt, zijn inspirerende manier van kennis overdragen op toekomstige ingenieurs en de grote inzet voor het amateurtoneel, als speler en als regisseur.

In 2006 is hij bevorderd tot UHD1 hetgeen uniek is voor de UT omdat dit niet werd toegekend op basis van zijn eigen onderzoek maar op basis van het begeleiden van promovendi en vooral op basis van zijn uitzonderlijke prestaties op onderwijsgebied. Zijn grote betrokkenheid bij het onderwijs heeft hij tot het eind behouden. Toen hij niet meer in staat was om naar de UT te komen konden de studenten het mondelinge tentamen bij hem thuis doen.

Naast het werk genoot Peter ten volle van het leven, hij was een opgewekte Bourgondiër met heel veel goede vrienden. Ook toen hij een jaar geleden te horen kreeg dat hij kanker had bleef hij optimistisch. Met behulp van medicatie kon je er oud mee worden en met die boodschap stelde hij verontruste collega’s gerust. Helaas was de medicatie niet toereikend en moest hij zijn meerdere erkennen in de ziekte. Toen hij zich eenmaal in zijn lot had geschikt ging het erg snel bergafwaarts. Maar tot het einde toe was het gezellig om bij Peter op bezoek te gaan.

De TM-ers en andere collega’s zullen deze inspirerende, enthousiaste en creatieve persoonlijkheid, die gedurende meer dan 30 jaar één van de pijlers was van de vakgroep Technische Mechanica, zeer missen. Trees, Sarah, Tim en andere familieleden wensen wij veel sterkte bij het verwerken van dit grote verlies.