Waarom zijn er zo weinig wandcontactdozen in de onderwijsruimten?

Kort samengevat:

De behoefte aan een groot aantal wandcontactdozen ("stopcontacten") voor laptops in de onderwijsruimten van de Universiteit Twente is in korte tijd ontstaan, maar er is niet eenvoudig aan te voldoen. In januari 2012 wordt in de poolzalen Carré 1C en Carré 2N geëxperimenteerd met een mogelijke oplossing.

Achtergrond:

Nog maar kort geleden was de audiovisuele apparatuur voor de docent de enige apparatuur op netspanning die tijdens een onderwijsbijeenkomst in functie was en dus een wandcontactdoos nodig had. Vanzelfsprekend zijn in alle onderwijsruimten nog meer wandcontactdozen geïnstalleerd, maar niet voldoende om iedere gebruiker afzonderlijk van netspanning te voorzien.

Nu bijna iedere student over een laptop beschikt en bij sommige colleges of tentamens het gebruik daarvan is toege­staan, aanbevolen of zelfs verplicht, is er in bijna alle onderwijsruimten een gebrek aan wandcontactdozen. Dat pro­bleem wordt erkend, maar een oplossing is niet snel, eenvoudig en goedkoop te realiseren.

De simpelste oplossing zou zijn de gebruikers van onderwijsruimten te voorzien van kabelhaspels of hen te stimuleren deze zelf mee te nemen. Het gevolg daarvan zou een wirwar van snoeren over de vloer zijn, een onaanvaardbaar gevaar­lijke situatie die tot ernstige struikelpartijen zou kunnen leiden. Het gebruik van losse kabelhaspels is om die reden dan ook niet toegestaan. Iets soortgelijks zou gelden voor het uitbreiden van het aantal wandcontactdozen in de wanden of plinten van de onderwijsruimten. Nog afgezien van de vereiste extra capaciteit van de elektrische energievoorziening in de gebouwen en de noodzakelijke verbouwactiviteiten, zouden er dan nog steeds losse snoeren aanwezig zijn tussen de tafels en de wand of de plint.

Bij de nieuwbouw van een onderwijsruimte kan het probleem worden opgelost met vloerputten of kleine staande kastjes op de vloer (zoals toegepast bij de docentlessenaars in Carré, dus één kastje per zaal). Een dergelijke oplossing is in een bestaande ruimte nauwelijks meer te realiseren, nog afgezien van de problemen die vloerputten met zich mee­brengen bij het nat schoonmaken van de vloer en - alweer - het gevaar van struikelen bij meerdere opstaande kastjes.

In januari 2012 wordt er in de poolzalen Carré 1C en Carré 2N geëxperimenteerd met een mogelijke oplossing in de vorm van verplaatsbare spanningszuilen met tien wandcontactdozen en een aansluiting in het plafond. Aan docenten die in de genoemde zalen college geven zal om hun bevindingen worden gevraagd, maar het staat iedereen vrij om ervaringen met de spanningszuilen te melden aan de adviseur van het Roosterteam.