RSI: ook bij de UT een probleem

RSI RSI (Repetitive Strain Injuries) staat voor aandoeningen ontstaan doordat lichaamsdelen langdurig op dezelfde manier worden belast. Het is geen nieuw verschijnsel: in de zeventiende eeuw beschreef de Portugese monnik Ramizinni al de kwalijke gevolgen van veel schrijven. Collega’s van hem konden door de klachten hun werk, het schrijven, niet meer uitoefenen. Dit geldt tegenwoordig ook voor de mensen die

RSI-achtige klachten negeren en ondanks de klachten stug door gaan. Uiteindelijk belanden zij in fase 3 (zie het kader) en kunnen zij door de pijn niet meer werken. In een aantal gevallen is genezing dan niet of nauwelijks mogelijk.

RSI is niet een eenduidige term; het is een verzamelnaam van diverse aandoeningen. Met name klachten aan nek, schouder, armen en polsen komen veel voor. Inmiddels is RSI een veel voorkomende aandoening. Veertig procent van de 2,5 miljoen mensen die vaak aan een beeldscherm werken heeft er last van. Uit een onderzoek van TNO Arbeid onder een algemene groep van 11.000 werknemers in Nederland blijkt dat 20% regelmatig of langdurig RSI-klachten heeft. Bij de UT is ongeveer 1/3 van het langdurig verzuim te wijten aanRSI-achtige klachten.

In fase één zijn de klachten minder ernstig. Er is sprake van pijn en vermoeidheid aan de vingers, handen, polsen, armen, schouders of nek tijdens het werk of na een lange periode van werken. De klachten zijn plaatselijk en kunnen gepaard gaan met kramp of een doof gevoel. Ze worden echter snel minder als u stopt met werken. Er is dus een duidelijke relatie tussen het werk en de pijn. De pijn treedt met name op na langdurig of zeer stressvol werken. Bij stress worden de spieren aangespannen. Daardoor vermindert de doorbloeding van de spieren en dat is weer één van de oorzaken van RSI.

·	In *fase twee* wordt de relatie tussen werk en pijn minder duidelijk. Ook ‘s avonds en in het weekend blijft de pijn aanwezig en kan een meer uitstralend karakter krijgen waarbij soms naast tintelingen ook krachtsverlies optreedt.

·	In *fase drie* is er sprake van zeer ernstige problematiek. In deze fase is de pijn altijd aanwezig. Er is sprake van een verlamd gevoel met duidelijke tintelingen. In deze fase kunt u zelfs geen licht werk meer verrichten. Ook het verrichten van gewone klusjes in huis is niet meer mogelijk.