Molder, te Hedwig

Wetenschapscommunicatie

Universiteit Twente

Faculteit Gedragswetenschappen

Instituut ELAN

Postbus 217

7500 AE Enschede

T: 053 489 4279

E: h.f.m.temolder@utwente.nl

Bezoekadres: Cubicus C216

http://www.com.wur.nl/UK/Staff/TeMolder/

Mijn naam is Hedwig te Molder. Ik ben per 1 september jongstleden benoemd tot hoogleraar Science Communication aan de UT, en in die hoedanigheid werkzaam binnen het instituut voor wetenschapseducatie en – communicatie ELAN. Ik ben daarnaast halftijds verbonden aan de Sectie Communicatiewetenschap van Wageningen Universiteit. Ook daar houd ik me in brede zin bezig met onderzoek naar communicatie over nieuwe, controversiële ontwikkelingen in wetenschap en technologie, met een speciale belangstelling voor de relatie tussen experts en andere betrokkenen vanuit de samenleving.

Eerder heb ik samen met PhDs bijvoorbeeld onderzocht hoe een nieuwe technologie als nutrigenomics in het alledaagse leven geïntegreerd zou kunnen worden, door te kijken of de vooronderstellingen, of scripts, in de technologie over ‘gezond leven’ en genetische invloeden sporen met opvattingen hierover in het dagelijkse leven. Hierbij gebruik ik vaak een vorm van discourse analyse, ook wel discursieve psychologie genoemd.

Wetenschappelijke kennis wordt niet meer voetstoots aanvaard, en ook opkomende technologieën zoals nanotechnologie krijgen niet vanzelfsprekend erkenning. Wetenschappers moeten meer dan voorheen uit de ivoren toren komen, op voor hun vaak onverwachte momenten en manieren. Mijn toekomstige onderzoek richt zich onder meer op de rol van schijnbaar plotseling opkomende gespreksgemeenschappen, zoals onlangs de ‘verontruste moeders’ bij het Mexicaanse griepvaccin, of de chat communities van jonge meiden over het HPV vaccin. Waarom en hoe ontstaan deze gemeenschappen, hoe reageren experts nu, en hoe zouden (toekomstige) experts en communicatoren zich in dit veranderende landschap moeten bewegen, nu ze niet langer het alfa en omega van de communicatie zijn?

	Home > Medewerkers ELAN > Molder, te Hedwig
<< GW Home Nieuws Opleidingen Professionalisering Onderwijs Onderzoek Medewerkers ELAN Alumni Archief Intranet Sitemap Zoeken	Molder, te Hedwig Wetenschapscommunicatie Universiteit Twente Faculteit Gedragswetenschappen Instituut ELAN Postbus 217 7500 AE Enschede T: 053 489 4279 E: h.f.m.temolder@utwente.nl Bezoekadres: Cubicus C216 http://www.com.wur.nl/UK/Staff/TeMolder/ Mijn naam is Hedwig te Molder. Ik ben per 1 september jongstleden benoemd tot hoogleraar Science Communication aan de UT, en in die hoedanigheid werkzaam binnen het instituut voor wetenschapseducatie en – communicatie ELAN. Ik ben daarnaast halftijds verbonden aan de Sectie Communicatiewetenschap van Wageningen Universiteit. Ook daar houd ik me in brede zin bezig met onderzoek naar communicatie over nieuwe, controversiële ontwikkelingen in wetenschap en technologie, met een speciale belangstelling voor de relatie tussen experts en andere betrokkenen vanuit de samenleving. Eerder heb ik samen met PhDs bijvoorbeeld onderzocht hoe een nieuwe technologie als nutrigenomics in het alledaagse leven geïntegreerd zou kunnen worden, door te kijken of de vooronderstellingen, of scripts, in de technologie over ‘gezond leven’ en genetische invloeden sporen met opvattingen hierover in het dagelijkse leven. Hierbij gebruik ik vaak een vorm van discourse analyse, ook wel discursieve psychologie genoemd. Wetenschappelijke kennis wordt niet meer voetstoots aanvaard, en ook opkomende technologieën zoals nanotechnologie krijgen niet vanzelfsprekend erkenning. Wetenschappers moeten meer dan voorheen uit de ivoren toren komen, op voor hun vaak onverwachte momenten en manieren. Mijn toekomstige onderzoek richt zich onder meer op de rol van schijnbaar plotseling opkomende gespreksgemeenschappen, zoals onlangs de ‘verontruste moeders’ bij het Mexicaanse griepvaccin, of de chat communities van jonge meiden over het HPV vaccin. Waarom en hoe ontstaan deze gemeenschappen, hoe reageren experts nu, en hoe zouden (toekomstige) experts en communicatoren zich in dit veranderende landschap moeten bewegen, nu ze niet langer het alfa en omega van de communicatie zijn?