Wie is ... (UT Nieuws)

‘Ik wil een internationale brug slaan tussen mensen’

Verenigde Staten. Mijn ouders zijn na de Tweede Wereldoorlog verhuisd naar Amerika. Mijn vader is Duits, mijn moeder Pools. Ze zijn geen ‘natives’. Daardoor werd ik nieuwsgierig naar de wereld. Het gaf me een open mind set. Ik groeide op in Texas. Ging naar de University of Texas at Austin. De universiteit heeft net als Twente een mooie campus en is eveneens een belangrijke speler in de regio.’

Ontwikkeling. ‘In Amerika ben jezelf verantwoordelijk voor je persoonlijke ontwikkeling zodat je interessant blijft voor de arbeidsmarkt. Na mijn bachelors, werkte ik vijf jaar in Frankrijk als een co-founder van een start-up. In Amerika deed ik mijn master public policy. Ik was omringd met ongeveer honderd medestudenten die allemaal hun werkervaring deelden. Een enorme input! Het is nog steeds een warm netwerk. Werkervaring deed ik daarna op in Nieuw-Zeeland, bij de gemeente Wellington. Ik moest wel even overkomen voor mijn sollicitatie, maar ik greep mijn kans.’

Enschede. ‘Na mijn eilandavontuur wilde ik human resource studeren. Het is een belangrijk onderdeel van organisaties en ik was nieuwsgierig naar het verschil tussen de VS en Europa. Daarom wilde ik naar Europa. Ik was verbaasd dat Nederland opleidingen heeft in het Engels. Ik koos voor de UT, omdat de universiteit in het land is, ver weg van de Randstad. Je krijgt daardoor een goed idee hoe het land is. De UT is een jonge universiteit. Dat trok me ook. Ik ben een lang weekend naar Enschede gekomen om te checken hoe het hier is. Dat doen Amerikanen. Ik heb afspraken gemaakt met hoogleraren. Ik wilde zeker zijn dat het de investering waard was.’

Trots. ‘Mijn diploma haalde ik in 2009. Ik heb het ingelijst en op mijn kamer staan, inclusief het UT Nieuws met de aankondiging van mijn afstudeerpraatje. Amerikanen zijn trots op hun diploma. Ik woonde dat jaar op de campus, een huis aan de Matenweg bij Nederlandse studenten. Ik was ouder, maar omdat ik veel in het buitenland heb gewerkt en veel op andere plaatsen ben geweest, is het voor mij makkelijk om me aan te passen.’

Alumni. ‘Na mijn master begon ik bij NIKOS (Het Nederlands Instituut voor Kennisintensief ondernemerschap) gevolgd door de afdeling strategie van de staf van het college van bestuur. Ik werk op het gebied van alumnirelaties, social media en fondsenwerving. Alumnirelaties zijn in Nederland heel anders dan in Amerika. In de VS weegt het veel zwaarder. Families sparen jarenlang zodat hun kind naar de universiteit kan. En je hebt het fenomeen van eerstafgestudeerde. Ook een enorm ding. Daarnaast is het heel moeilijk om bij de goede universiteiten binnen te komen. Dat speelt in Nederland minder mee. Iets anders. Baanzekerheid kennen we niet. We hebben geen vaste contracten. Je alumninetwerk is dus een heel effectieve manier om verder te komen.’

Beleid. ‘We moeten op de UT een andere benadering zoeken. Ik probeer het verleden, heden en toekomst te verbinden. Als mensen afstuderen, is dat niet het einde van hun relatie met de UT. De universiteit rekent alumni voor altijd tot haar academische gemeenschap. Het zou mooi zijn als de alumni zelf ook die band met de UT willen behouden. Die band kan versterkt worden door bijvoorbeeld alumniorganisaties, een magazine, een website, het informatie verstrekken, interessante zaken op de campus met elkaar delen. We hebben meer dan dertigduizend alumni, over de hele wereld, bij zoveel verschillende organisaties. Dat moet je met elkaar verbinden. Die internationale brug tussen mensen wil ik graag zijn.’

Foto: Arjan Reef